|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|
                    
|
KÖYLERİMİZBEŞTAM KÖYÜ Aybastı ’nın Kuzeyi’ndedir. Sayacakiraz ve Halimoğulları bölümlerinden oluşmaktadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası sosyal tarihi isimli eserinde Beştam olarak geçmekte olup , 1455 yılında yapılan sayıma göre 4 hane olduğu belirtilmektedir. Daha sonradan Aynı köyün 1485 ‘te 4 hane 1520’de - hane 1547 ‘de 4 hane 1613’te 14 hane olduğu tespit edilmiştir. Köyün 1990 Yılında yapılan sayımlara göre nüfusu 944‘tür. İlçeye uzaklığı 9 Km’dir. Şu andaki muhtarının adı İhsan PANDİK’dur. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde Beştam ve Sayaca kiraz olmak üzere 2 İlköğretim ile bir Sağlık evi ve 3 Cami bulunmaktadır. 2000-2001 Öğretim yılı itibariyle Beştam İlköğretim Okulunda 94 öğrenci ve 3 öğretmen görev yapmaktadır. Sayacakiraz İlköğretim Okulunda ise 21 örenci ve 1 öğretmen vardır. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Köyde El Halıcılığı da yoğun bir şekilde yapılmakta ve aile ekonomisine katkı sağlamaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır HİSARCIK KÖYÜ Aybastı’nın Doğusundadır. Köy Oğuzbeli, Avlu ve Aşağı Mahalleden oluşmaktadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası sosyal tarihi isimli eserinde köyün ilk adının HİSARCUK ASARCUK geçtiği ve nüfusunun 1455 yılında yapılan sayıma göre 14 hane olduğu belirtilmektedir. Aynı köyün 1485 ‘te 19 hane 1520’de 36 hane 1547 ‘de 48 hane 1613’te 58 hane olduğu tespit edilmiştir. Köyün şu andaki nüfusu1990 sayımlarına göre 895 kişidir. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 727 ‘dir. Köyün ilçe merkezine uzaklığı 13 kilometredir. Şu andaki muhtarı Mustafa ÇATALKAYA ’dır. Anlatılan efsaneye göre köyün ismini köyün sınırları içinde bulunan ve Ermenilerce kale olarak kullanıldığı belirtilen Hisar tepesinin fethinden sonra Hisarcık olarak aldığı anlatılmaktadır. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde Oğuzbeli ve Hisarcık Ş.S.K. İlköğretim Okulu olmak üzere 2 tane İlköğretim vardır. 2000-2001 öğretim yılı itibariyle Oğuzbeli İlköğretim Okulunda 1 öğretmen ve 21 öğrenci; Hisarcık Ş.S.K. İlköğretim Okulunda ise 124 öğrenci ve 4 öğretmen vardır. Köyde 2 tane Cami bulunmaktadır. Köy halkının %90 ‘ı okur-yazar durumdadır. Köyün ilçe merkezine uzaklığı nedeniyle İlköğretim u bitiren öğrencilerin büyük bir kısmı üst okullara gidememektedir. Köyde Halk Eğitimi Merkezince her yıl çeşitli kurslar düzenlenmektedir. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Köyde El Halıcılığı da yoğun bir şekilde yapılmakta ve aile ekonomisine katkı sağlamaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır KAYABAŞI KÖYÜ Aybastı’nın Doğusundadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası sosyal tarihi isimli eserinde köyün ilk adının HİSARCUK ASARCUK geçtiği ve nüfusunun 1455 yılında yapılan sayıma göre 14 hane olduğu belirtilmektedir. Aynı köyün 1485 ‘te 19 hane 1520’de 36 hane 1547 ‘de 48 hane 1613’te 58 hane olduğu tespit edilmiştir. Köyün şu andaki nüfusu 1990 sayımlarına göre 895 kişidir. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 228 ‘dir. Hisarcık ’tan ayrılmıştır. Bu nedenle nüfusta düşme olmuştur. Köyün ilçe merkezine uzaklığı 13 kilometredir. Şu andaki muhtarı Beytullah ÇOBAN ’dır. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI 2000-2001 öğretim yılı itibariyle Kayabaşı İlköğretim Okulunda 1 öğretmen ve 32 öğrenci vardır. Köyde 1 tane Cami bulunmaktadır. Köy halkının %80 ‘ı okur-yazar durumdadır. Köyün ilçe merkezine uzaklığı nedeniyle İlköğretim Okulunu bitiren öğrencilerin büyük bir kısmı üst okullara gidememektedir. Köyde Halk Eğitimi Merkezince her yıl çeşitli kurslar düzenlenmektedir. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Köyde El Halıcılığı da yoğun bir şekilde yapılmakta ve aile ekonomisine katkı sağlamaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır SARIYAR KÖYÜ Aybastı’nın Kuzeydoğusundadır.Köy Kefeli ,Gebeşli, Köyiçi, Tepebaşı, Çorak, Kölemenli ve Cıddıevyanı mahallelerinden oluşmaktadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası Sosyal Tarihi isimli eserinde köyün ilk adının BORTA olarak geçtiği ve nüfusunun 1455 yılında yapılan sayıma göre 15 hane olduğu belirtilmektedir. Aynı köyün 1485 ‘te 17 hane 1520’de 35 hane 1547 ‘de 45 hane 1613’te 41 hane olduğu tespit edilmiştir. Köyün şu andaki nüfusu 1990 sayımlarına göre 1139 kişidir. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 690 ‘dır. Köyün ilçe merkezine uzaklığı 9 kilometredir. Şu andaki muhtarı Remzi ÖNKOL’dur. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde Sarıyar ve Kefeli olmak üzere iki tane İlköğretim mevcuttur. Sarıyar İlköğretim Okulunda 2000-2001 yılı itibariyle 52 öğrenci 3 öğretmen; Kefeli İlköğretim Oklunda ise 31 öğrenci iki öğretmen vardır. Ayrıca köyde bir tane yatılı Kur’an Kursu mevcuttur. Köyde Eğitim öğretime ayrı bir önem verilmektedir. Öyle ki köyde İlköğretim un bulunmadığı dönemlerde bile köye bir hayli uzak olan Sefalık köyüne gidip okuyanlar olmuştur. Köyün nüfusuna kayıtlı olup devletin çeşitli kademelerinde görev yapan pek çok insan mevcuttur. Halen üniversite ve yüksek okullarda okuyan köyün nüfusuna kayıtlı on üç öğrenci bulunmaktadır. Köydeki okur-yazarlık oranı tam istenilen düzeyde olmamakla birlikte,oldukça yüksektir. Her yıl Halk Eğitim tarafından kurslar açılmaktadır. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Mahallede çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Mahalledeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır SEFALIK KÖYÜ Aybastı’nın Doğusundadır. Köy Yukarı Sefalık, Celiloğlu, Ramadan, Hesbah, Kayabaşı, Hacıçayırı mahallelerinden oluşmaktadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası Sosyal Tarihi isimli eserinde Yaras köyü ile beraber mütalâa edilmektedir. Daha sonradan bu köyden ayrılarak Sefalık adını almıştır. Nüfusu 1455 sayımlarına göre 14 hane 1547 ‘de 18 hane , 1613’te 34 hane olduğu tespit edilmiştir. İlçenin ilk yerleşim yeri olduğu bilinmektedir. Daha önceden bu köy sınırları içerisinde Rumlar’ın yaşadığı belirtilmektedir. O dönemden kalan bazı tarihi eserlerin kalıntılarına bugün de rastlamaktayız. 1990 sayımlarına göre nüfusu 1145’tir. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 519 ‘dur. İlçeye uzaklığı 5 km’dir.Şu andaki muhtarı Halil ÇAĞMAN ’dır.
Sefalık Hamam Kalıntısı
Sefalık Cami ve Konağından görünüş. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde halen Sefalık İlköğretim vardır. Okulda 300 öğrenci eğitim ve öğretime devam etmektedir. Okulda 2000-2001 yılı itibariyle 5 sınıf öğretmeni ve 9 branş öğretmeni görev yapmaktadır. Okul müdürlüğüne Mustafa AKDENİZ vekalet etmektedir. Köyde 2 tane Cami bulunmaktadır. Halkın %90’ı okur-yazar durumdadır. Köyde bulunan Sefalık İlköğretim u İlçenin en eski okullarından olup bu okuldan mezun olan öğrencilerin %90’ı bir üst öğrenime devam etmiş ve birçok başarılı kişiler yetişmiştir. Halk Eğitimi Merkezi tarafından çeşitli dallarda kurslar açılmaktadır.
Sefalık ‘ta Hamam Kalıntısı KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır TOYGAR KÖYÜ Aybastı’nın Güneyindedir. Merkez, Fidekse, Soflu, İncik, Kuşyuvası, Çakırevyanı, Boğmalıdüz, Menteşeli olmak üzere 8 mahalleden oluşmaktadır. Köyün 1990 Nüfus sayımına göre nüfusu1493 ‘tür. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 1456 ‘dır. Şu andaki muhtarının ismi Sebahattin YEDİYILDIZ’ dır. Toygar’da Şu andaki Muhtar Sebahattin YEDİYILDIZ, 1992 yılında Almanya’ya giderek köyün ihtiyacı olan Sağlık Hizmetlerinde kullanılmak üzere 1 Ambulans hibe olarak getirmiş olup halen sağlık hizmetlerinde kullanılmaktadır. Yurt dışında çalışmakta olan vatandaşlarımız tarafından yapılan yardımlarla da muhtarın kendi yerine Sağlık Ocağı yapılmak üzere inşaata başlanmış olup su basmağına kadar yapılmıştır. İnşaatın tamamlanması için tapu işlemleri bitirilerek İlgili Bakanlığa müracaatı yapılmıştır. Bu konudaki çalışmalar devam etmektedir. KÖYD E BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde Toygar 1, Toygar 2 ve Mehteşeli olmak üzere üç tane İlköğretim okulu vardır. 2000-2001 yılı itibariyle Toygar 1’de 46 öğrenci, 2 öğretmen, Toygar 2’de 78 öğrenci 3 öğretmen ve Mehteşeli’de 78 öğrenci 3 öğretmen vardır..Köydeki okuma yazma oranı istenilen seviyede değildir.Her yıl Halk Eğitim tarafından kurslar açılmaktadır.
Toygar’da 8 adet Cami vardır. Bunlardan ilki 1942 yılında yapılan Kuşyuvası Aşağı Camii’dir.Daha sonra Kuşyuvası Yukarı Camii, Fidekse Camii (1965), Toygar merkez camii, Toygar boğmalık Düz Camii(1981),Menteşeli Camii, Çakırevyanı Camii, İncik Camii yapılmıştır. El Sanatları : Köyde sandık ve tarak yapımı bir hayli çoktur. Tarak yapmak için Camış, (Manda) boynuzu kesilir. Isıtılarak ağaç vasıtasıyla düzeltilir. Keserle yontulur, törpülenir, diş açılır, cilalanır ve satışa sunulur. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Köyde El Halıcılığı da yapılmakta ve aile ekonomisine katkı sağlamaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır UZUNDERE KÖYÜ Aybastı’nın Güneydoğusundadır.Aybastı’nın güneyinde Reşadiye ilçesi ile sınır olan köyümüz, Aşağı ve Yukarı Güldere, Kaşdibi, Göçevyanı, Domuzağılı,Güzelevyanı, Handanevi, Memülü, Yukarıköy , Talazevyanı ve Koççukuru mahallelerinden meydana gelmektedir. İlçeye olan uzaklığı 16 Km olan köyün 1990 Sayımlarına göre nüfusu 1137 olup şu andaki muhtarı Arif KAYA’dır. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 1176 ‘dır. Köyde yerleşimin hangi tarihte başladığı bilinmemekle beraber yaşlıların birbirine anlatarak bugüne kadar ulaştırdığı bir bilgiye göre köyde Melik Gazi Camii olarak bilinen ve yapımı yaklaşık olarak 300 yıl gibi bir tarihi bulunan ahşap bir eser vardır. Bu eser halen köy halkı tarafından tarihi eser olarak korunma altındadır. Ayrıca Göçevyanı Mahallesinde bulunan ve yapımı hakkında bilgi sahibi olmadığımız bir de değirmen bulunmaktadır. Bu eserlerden de anlaşılacağı gibi köyde yerleşimin çok eski tarihlere dayandığı kanaatindeyiz.
KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Eğitim Durumu : Köyde Uzundere ve Güldere İlköğretim Okulu vardır. 2000-2001 yılı itibariyle Uzundere İlköğretim Okulunda 97 öğrenci vardır. 4 öğretmen görev yapmaktadır. Güldere’de ise 65 öğrenci olup 3 öğretmen görev yapmaktadır. Köy halkı %60 oranında okur yazardır. Köyde eğitim öğretim genellikle İlköğretim son sınıfa kadar yapılmaktadır. İlk okulu bitirenlerin çoğunluğu üst eğitim kurumlarına devam etmemektedir. Köyde iki adet Cami bulunmaktadır. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Köyde El Halıcılığı da yaygın bir şekilde yapılmakta ve aile ekonomisine katkı sağlamaktadır. Köyde özel şahıslar tarafından yaptırılan en büyüt yatırım Talazoğlu Kardeşler Alabalık Üretim Çiftliği’dir. 1996 Yılında üretime geçen bu çiftlik, halen yavru üretiminin ve bakımının yanı sıra balık satışlarıyla da halka hizmet vermektedir. Çiftliğin bulunduğu bölge yaz aylarında ziyaret edilebilecek bir mesire yeridir. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşlar yaz mevsiminde yurdun çeşitli yörelerine giderek buralarda inşaat sektöründe çalışmaktadır. Yurt dışı işçiliği de hayli yaygındır. Avrupa’nın ve Orta Doğunun çeşitli ülkelerinde işçileri bulunmaktadır GELENEK VE GÖRENEKLER Köyün kendine has bir halk oyunu ve türküsü bulunmamaktadır. İlimizin geneline ait daha çok fındık ve fındık bahçesi üzerine söylenen sözler ve türküler söylenmektedir. Köyün Tokat iline yakınlığı nedeniyle bu ilin Türkülerine karşı da büyük bir ilgi duyulmaktadır. Köyde her Türk köyünde olduğu gibi güreşler ön planda yer almaktadır. Halen özellikle dini bayramlarda ve düğünlerde güreşler tertip edilmekte ve her yaştan insanlar katılarak bu ata sporumuzu yaşatmaktadır. ZAFERİMİLLİ KÖYÜ Aybastı’nın Güneydoğusu’ndadır.Köy Tilkici, Merkez, Aleykin, Dereli, Türbeardı ve Saklı mahallelerinden oluşmaktadır. Prof. Dr. Bahaeddin Yediyıldız’ın Ordu Kazası sosyal tarihi isimli eserinde köyün ilk adının ALAKİN /ALAEKİN olduğu belirtilmektedir. Daha sonradan Zaferimilli ismini almıştır. Köyün nüfusunun 1455 yılında yapılan sayıma göre 17 hane olduğu belirtilmektedir. Daha sonradan yapılan sayımlarda Aynı köyün 1485 ‘te 22 hane 1520’de 31 hane 1547 ‘de 47 hane 1613’te 34 hane olduğu tespit edilmiştir. Köyün bugünkü nüfusu 1990 sayımlarına göre 1367’dir. 22 Ekim 2000 nüfus sayımlarına göre nüfusu 691 ‘dir. Köyün ilçeye uzaklığı 9 km’dir. Şu andaki muhtarının adı Ahmet AKSOY’dur. KÖYDE BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLARI Köyde 3 adet Cami , 3 adet İlköğretim ve 1 adet Sağlık Evi bulunmaktadır. Köy halkının %85 ‘i okur-yazar durumdadır. Köyün ilçe merkezine olana uzaklığı ve göç veren bir köy olması münasebetiyle İlköğretim u bitiren çocukların büyük bir bölümü bir üst öğretim kurumuna devam etmemektedir. Her yıl Halk Eğitim tarafından kurslar açılmaktadır Zaferimilli İlköğretim Okulunda 44 öğrenci vardır. 2 öğretmen görev yapmaktadır. Tirkici İlköğretim Okulunda 31 öğrenci vardır. Yine 2 öğretmen görev yapmaktadır. Türbeardı İlköğretim Okulunda 45 öğrenci olup 2 öğretmen görev yapmaktadır. KÖYÜN EKONOMİK DURUMU Köyde halkın geçim kaynağı genel tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünleri olarak en fazla fındık, patates ve halkın kendi ihtiyacını karşılayacak kadar da mısır yetiştirilmektedir. Besi hayvancılığı geçim kaynağında önemli bir yer tutmaktadır. Köyde çok sayıda modern besi ahırları bulunmaktadır. Geçim kaynağında tarım ve hayvancılık ne kadar önemli ise de gurbetçilik de göz ardı edilemez. Köydeki vatandaşların % 80’i İstanbul’da Triko sektöründe çalışmaktadır. Bu sektörün ihracat dalında büyük bir kısmını Zaferimillili işadamları elinde bulundurmaktadır. Gerek yerleşim gerekse iş mağazaları bakımından Zaferimilli halkının İstanbul ‘da Ümraniye, Mahmutbey, Sultanbeyli semtlerinde hayli yoğun oldukları bilinmektedir. Ürettikleri malların teşhiri için Laleli’’de mağazaları mevcuttur.
Ali Bey’in konağı
Esenli Mahallesi
Çakırlı Hacısayvanı |
|
|
